اهم اهم!

به آدم میگن خودت رو معرفی کن.

در این زمان، آدم شروع میکنه برچسب هاش رو بر شمردن :

مثلا:  آقای محمدی، 40 ساله، دیپلم ریاضی، ساکن شیراز 

چند نفر با این مشخصات فقط توی شیراز وجود دارن؟

 

میخوام بگم که ما به خودمون و دیگران برچسب میزنیم تا بشناسیمشون. مثل شیشه مربا.

مربای انجیر، مربای توت فرنگی، مربای هویج ...

 

ولی هر آدمی منحصر به فرده و ویژگی ها و تجربیات خودش رو داره. به خاطر همینم برچسب های تکراری مو برای خودم نگه میدارم و فقط میگم :

من کسی ام که عاشق نوشتنه و در عین حال ازش می ترسه.

کسی که دوست داره تمام زندگی اش نوشتن باشه و این بزرگترین رویاییه که داره، ولی می ترسه که بره دنبال آرزوهاش.

و دنیاش از اما و اگرهای بی خودی پر شده.

میخواد که اولین قدمش رو برداره و برای رسیدن به آرروهاش، تمرین راه رفتن انجام بده، به خاطر همینم توی این وبلاگ هرچه دل تنگش میخواهد می نویسه.